ΞΕΧΑΣΕ ΤΟ

Μαρία Ι. Περρή (Δεκέμβρης 2007)


ΠΡΟΣΩΠΑ
Λεωνίδας - πατέρας του Γιώργου, σύζυγος της Καλλιόπης
Καλλιόπη - μητέρα του Γιώργου, σύζυγος του Λεωνίδα
Γιώργος - γιος του Λεωνίδα και της Καλλιόπης
Άντζι - η μέλλουσα νύφη, γκόμενα του Γιώργου

Ο Λεωνίδας, η Καλλιόπη κι ο Γιώργος κάθονται στο τραπέζι ενός κατάμεστου πολυτελούς εστιατορίου, κάπου στο Κολωνάκι της Αθήνας. Ο Λεωνίδας κοστουμαρισμένος, η Καλλιόπη ταγιεράτη – πολύ κλασσικοί αυτοί οι δύο, κι ο Γιώργος επίσημα ντυμένος και σχετικά νευρικός...

ΚΑΛΛΙΟΠΗ
(Προς Λεωνίδα) Φτιάξε τη γραβάτα σου.
(Ο Λεωνίδας ισιώνει τη γραβάτα του)
Και μην καμπουριάζεις!
(Ο Λεωνίδας ισιώνει το κορμί του)
(Προς το Γιώργο) Αργεί.

ΓΙΩΡΓΟΣ
Θα βρήκε κίνηση...

ΚΑΛΛΙΟΠΗ
(Προς Γιώργο)
Ας ξεκίναγε νωρίτερα!
Πάρ’ την ένα τηλέφωνο να δούμε πού βρίσκεται.

Ο Γιώργος βγάζει το κινητό του και τηλεφωνεί...

ΚΑΛΛΙΟΠΗ
(Προς Λεωνίδα) Μην καμπουριάζεις βρε παιδί μου!
(Ο Λεωνίδας τεντώνει το κορμί του)

Ένα κινητό τηλέφωνο χτυπά. Ακούγεται κάπου στην άκρη της σκηνής, ενώ εμφανίζεται μια νεαρή κοπέλα, η Άντζι, με ξανθό πλατινέ μαλλί, ροζ γουνάκι, ασημένια ψηλά χοντροπάπουτσα και τσαντάκι από χρυσές πούλιες, που μασά τσιχλόφουσκα. Ο ήχος του κινητού που χτυπά ακούγεται μέσα από το τσαντάκι της Άντζι, ενώ εκείνη κοιτάζει τριγύρω ώσπου εντοπίζει το τραπέζι του Γιώργου και του κάνει νεύμα...

ΑΝΤΖΙ
(Προς Γιώργο) Ου-ου!

ΓΙΩΡΓΟΣ
(Βλέποντας την Άντζι) Α! Να τη!
(Κλείνει και κρύβει το κινητό του)

Ο Γιώργος σηκώνεται από το κάθισμά του. Η Άντζι φτάνει στο τραπέζι της οικογένειας...

ΓΙΩΡΓΟΣ
(Προς Άντζι) Καλώς την!

ΑΝΤΖΙ
(Ρίχνοντας ματιές στους Λεωνίδα και Καλλιόπη)
Γεια σας!... Άργησα;

ΚΑΛΛΙΟΠΗ
(Με μισή ματιά προς Άντζι) Καλησπέρα.

ΛΕΩΝΙΔΑΣ
Καλησπέρα...

ΓΙΩΡΓΟΣ
(Δείχνοντας το άδειο κάθισμα στην Άντζι)
Έλα... κάθισε.

Η Άντζι βγάζει το ροζ γουνάκι της, οπότε αποκαλύπτεται το σούπερ μίνι τιγρέ κολλητό φορεματάκι της, με βαθύ ντεκολτέ. Η Καλλιόπη ξινίζει τη μούρη της. Η Άντζι κάθεται. Ο Γιώργος κάθεται στη θέση του...

ΓΙΩΡΓΟΣ
Λοιπόν... (Τρίβει τα χέρια του)
(Συστήνοντας) Αυτή είναι η Άντζι...

ΚΑΛΛΙΟΠΗ
(Διακόπτοντας) Άντζι;!... Δηλαδή;

ΑΝΤΖΙ
Ε, Άντζι με λένε...

ΚΑΛΛΙΟΠΗ
Άντζι από;...

ΑΝΤΖΙ
Από Αθήνα... εδώ γεννήθηκα...

ΚΑΛΛΙΟΠΗ
Εννοώ πώς σε βαφτίσανε, κορίτσι μου!

ΓΙΩΡΓΟΣ
(Πετάγεται) Αγγελική!

ΑΝΤΖΙ
(Κουνώντας το κεφάλι της) Α-πα-πα!
Δεν μ’ αρέσει καθόλου αυτό το όνομα!...

ΚΑΛΛΙΟΠΗ
...Δεν ήταν όμως αυτή η ερώτησή μου...
(Ξινίζει μούρη)

ΓΙΩΡΓΟΣ
(Συστήνοντας στην Άντζι)
Εεε... Οι γονείς μου: Λεωνίδας και Καλλιόπη.

ΑΝΤΖΙ
(Μοιράζοντας χαμόγελα) Χάρηκα...

Ο Λεωνίδας ανταποδίδει με νεύμα, ενώ η Καλλιόπη ξεροβήχει...

ΚΑΛΛΙΟΠΗ
Με τι ασχολείσαι... (Ειρωνικά) Άντζι;

ΑΝΤΖΙ
Σε κομμωτήριο εργάζομαι...

ΚΑΛΛΙΟΠΗ
Κομμώτρια;

ΑΝΤΖΙ
Βοηθός...

ΚΑΛΛΙΟΠΗ
Εδώ στο Κολωνάκι;

ΑΝΤΖΙ
Όχι στο Περιστέρι – κέντρο.

ΚΑΛΛΙΟΠΗ
(Απαξιωτικά) Α, μάλιστα... ...Κι από... μισθό;

ΑΝΤΖΙ
Ε... τα βασικά...

ΚΑΛΛΙΟΠΗ
Μάλιστα... Αδέρφια έχεις;

ΑΝΤΖΙ
Άλλους δύο: έναν αδερφό και μιαν αδερφή...

ΚΑΛΛΙΟΠΗ
Και... ζείτε με τους γονείς σου;

ΑΝΤΖΙ
Με τη μητέρα μου – τ’ αδέρφια μου είναι παντρεμένα...

ΚΑΛΛΙΟΠΗ
...Κι ο πατέρας σου;

ΑΝΤΖΙ
Στο σπίτι του.

ΚΑΛΛΙΟΠΗ
...Χωρισμένοι;

ΑΝΤΖΙ
Ναι.

ΚΑΛΛΙΟΠΗ
Πολλά χρόνια;

ΑΝΤΖΙ
Πάνω από 10...

ΚΑΛΛΙΟΠΗ
Μάλιστα...

ΣΙΩΠΗ – Ο Γιώργος παίρνει τον ατομικό του κατάλογο (μενού) και προτείνει...

ΓΙΩΡΓΟΣ
...Ας δούμε τι θα φάμε...

ΑΝΤΖΙ
(Γραπώνοντας το μενού της)
Αχχ... ναι, μωράκι μου... Κι έχω μια πείνα!...
(Ανοίγει και διαβάζει το μενού της)

Η Καλλιόπη ρίχνει μια κακιά ματιά στην Άντζι και, κατόπιν, ανοίγει την τσάντα της, παίρνει και βάζει τα γυαλιά της. Ο Λεωνίδας φορά τα γυαλιά του, ανοίγει και διαβάζει το μενού του. Η Καλλιόπη ανοίγει και διαβάζει το μενού της. Ο Γιώργος ανοίγει και διαβάζει το μενού του...
ΣΙΩΠΗ – Όλοι διαβάζουν τους καταλόγους τους... Λίγο αργότερα...

ΓΙΩΡΓΟΣ
(Προς Καλλιόπη) Λοιπόν, μητέρα, τι λέτε;...

ΚΑΛΛΙΟΠΗ
(Κοιτώντας στον κατάλογο)
Δεν έχω αποφασίσει ακόμα...

ΓΙΩΡΓΟΣ
(Προς Λεωνίδα) ...Πατέρα, εσείς;...

ΛΕΩΝΙΔΑΣ
Δύσκολη η επιλογή, βρε παιδί μου...

ΑΝΤΖΙ
Α! Εγώ θα πάρω την πάπια!
Δεν έχω ξαναφάει...

ΚΑΛΛΙΟΠΗ
(Ξεροβήχει – Προς Άντζι)
Σήμερα είναι Παρασκευή!

ΑΝΤΖΙ
Ε, και;

ΚΑΛΛΙΟΠΗ
(Αυστηρά) Την Παρασκευή δεν τρώνε κρέας!

ΑΝΤΖΙ
Γιατί;

ΚΑΛΛΙΟΠΗ
Γιατί το απαγορεύει η θρησκεία μας!

Ένα γκαρσόνι πλησιάζει και γεμίζει με νερό τα ποτήρια της οικογένειας...

ΑΝΤΖΙ
(Προς Καλλιόπη) Και γιατί το απαγορεύει η θρησκεία μας;

ΚΑΛΛΙΟΠΗ
(Εκνευρισμένη) Γιατί έτσι! (Το γκαρσόνι απομακρύνεται)

ΓΙΩΡΓΟΣ
(Προτείνοντας το ποτήρι με το νερό του) Εις υγείαν!

Οι υπόλοιποι σηκώνουν τα ποτήρια τους και πίνουν νερό...

ΑΝΤΖΙ
Εβίβα! (Πίνει νερό) Αχχ... Τι ωραία δροσιά!...

Η Καλλιόπη ξεροβήχει με στόμφο, αφήνοντας με θόρυβο το ποτήρι της πάνω στο τραπέζι...

ΚΑΛΛΙΟΠΗ
(Προς Λεωνίδα) Ίσια το κορμί σου!
(Ο Λεωνίδας κορδώνεται)

ΓΙΩΡΓΟΣ
(Προς Άντζι) Τις Παρασκευές εμείς τρώμε ψάρι...

ΑΝΤΖΙ
Ψάρι, ε;...

ΓΙΩΡΓΟΣ
Ναι.

ΑΝΤΖΙ
Και είναι... υποχρεωτικό αυτό; (Η Καλλιόπη στραβώνει.
Ο Γιώργος ρίχνει απότομη ματιά στην Άντζι)
Ε, καλά ντε!... Ψάρι λοιπόν... Ok...
(Ξανανοίγει το μενού της και διαβάζει)

ΣΙΩΠΗ – Όλοι διαβάζουν τους καταλόγους τους...

ΚΑΛΛΙΟΠΗ
Εγώ θα πάρω την πέστροφα αλά κρεμ.
(Κλείνει και αφήνει δίπλα της το μενού της)

ΛΕΩΝΙΔΑΣ
Κι εγώ τη συναγρίδα! (Η Καλλιόπη τον αγριοκοιτά)
...Ψητή, χωρίς σάλτσα...
(Κλείνει και αφήνει δίπλα του το μενού του)

ΓΙΩΡΓΟΣ
Άντζι;...

ΑΝΤΖΙ
Μία καλαμαράκια τηγανητά.
(Αφήνει δίπλα της το μενού της ανοιχτό.
Η Καλλιόπη παίρνει σνομπ ύφος.)

ΓΙΩΡΓΟΣ
(Κλείνει και αφήνει δίπλα του το μενού του) Ωραία!...
(Πιάνει το wine list) ...Τι θέλετε να πιούμε;

ΑΝΤΖΙ
Κόκκινο κρασάκι!

Η Καλλιόπη ξεροβήχει με στόμφο...

ΓΙΩΡΓΟΣ
(Προς Καλλιόπη) ...Μητέρα;...

ΚΑΛΛΙΟΠΗ
Δεν πίνουμε, Γεώργιε!

ΓΙΩΡΓΟΣ
Για το καλό της ημέρας, μητέρα...

ΚΑΛΛΙΟΠΗ
Ο πατέρας σου δεν κάνει να πίνει – έχει ζάχαρο.
Εμένα μου φέρνει ξινίλα στο στομάχι... Κι εσύ οδηγείς!

ΑΝΤΖΙ
Α-πα-πα! Ένα ολόκληρο
δεν μπορώ να το πιω μόνη μου!

ΣΙΩΠΗ – Αμηχανία...

ΓΙΩΡΓΟΣ
Θα... πιούμε τίποτ’ άλλο;...

ΚΑΛΛΙΟΠΗ
Μια σόδα για τον μπαμπά σου... θα την πιούμε μισή-μισή...

ΓΙΩΡΓΟΣ
Άντζι;...

ΑΝΤΖΙ
Μια κόκα light για μένα...

ΛΕΩΝΙΔΑΣ
...Βρε παιδιά, ξεχάσαμε τις σαλάτες και τα ορεκτικά...

ΚΑΛΛΙΟΠΗ
Τα συνηθισμένα μας Λεωνίδα... Θέλει και ’ρώτημα;!...

ΓΙΩΡΓΟΣ
(Προς Καλλιόπη) Σαλάτα του κηπουρού,
μανιτάρια πανέ και... τα πουγκάκια με τυρί;

ΚΑΛΛΙΟΠΗ
Ακριβώς!

Η Άντζι φουσκώνει και ξεφουσκώνει την τσίχλα της. Η Καλλιόπη γίνεται έξαλλη με αυτή την κίνηση. Ο Γιώργος πάει να σηκώσει το χέρι του για να φωνάξει το γκαρσόνι για παραγγελία...

ΚΑΛΛΙΟΠΗ
(Προς Γιώργο) Μη βιάζεσαι...
(Προς Άντζι) Η φίλη σου πρέπει να διορθώσει
πρώτα το μακιγιάζ της...

ΑΝΤΖΙ
(Προς Καλλιόπη) Τι έχω;

ΚΑΛΛΙΟΠΗ
Έχει τρέξει η μάσκαρα απ’ τα δεξιά και...
και το κραγιόν σου έχει ξεβάψει...
(Η Άντζι κάνει να ανοίξει το τσαντάκι της)
Καλύτερα να πας στην τουαλέτα: έχει καλύτερο φωτισμό εκεί...

ΑΝΤΖΙ
Δίκιο έχετε.

(Γραπώνει το τσαντάκι της και σηκώνεται)
Παραγγείλτε κι έρχομαι...

Η Άντζι απομακρύνεται από το τραπέζι, συνομιλεί με το γκαρσόνι που της δείχνει προς τα ενδότερα, και αποσύρεται προς τις τουαλέτες... Στο τραπέζι παραμένει καθιστή τώρα η τριμελής οικογένεια...

ΓΙΩΡΓΟΣ
(Προς Καλλιόπη) ...Τι ήταν αυτό με το μακιγιάζ, μητέρα;!...

ΚΑΛΛΙΟΠΗ
(Απότομα) ...Τι γυναίκα είναι αυτή, παιδί μου;!!!

ΓΙΩΡΓΟΣ
Δεν σας άρεσε;

ΚΑΛΛΙΟΠΗ
Τι να μου αρέσει, γιε μου, απ’ αυτή;!
...Τι να πρωτοδώ και να μ’ αρέσει;...

ΓΙΩΡΓΟΣ
Τόσο κακή εντύπωση σας έκανε;

ΚΑΛΛΙΟΠΗ
Τη χειρότερη! (Σηκώνεται όρθια.
Προς Λεωνίδα) Σήκω Λεωνίδα!
(Ο Λεωνίδας σηκώνεται)

ΓΙΩΡΓΟΣ
Πού πάτε; Φεύγετε;!!!

ΚΑΛΛΙΟΠΗ
(Ειρωνικά) Όχι, θα κάτσω να τη βλέπω!!!
(Βάζει τη ζακέτα της) Όλοι μαζί θα φύγουμε!
Άσε κι ένα καλό φιλοδώρημα στο γκαρσόνι...

ΓΙΩΡΓΟΣ
(Ενώ σηκώνεται) Γιατί μητέρα;
...Είστε άδικη... Είναι...

ΚΑΛΛΙΟΠΗ
Είναι μια καμπαρετζού, μια λαϊκιά... μια άθεη είναι!
...Χωρίς ιδέα από φινέτσα και καλούς τρόπους!

ΓΙΩΡΓΟΣ
Μα...

ΚΑΛΛΙΟΠΗ
Δεν θα τον επιτρέψω αυτό τον αρραβώνα όσο ζω!
(Προς Λεωνίδα) Άντε πάμε πριν έρθει η άλλη...

ΓΙΩΡΓΟΣ
Πατέρα... εσείς τι λέτε;

ΛΕΩΝΙΔΑΣ
Ό,τι πει η μάνα σου παιδί μου...

ΚΑΛΛΙΟΠΗ
Αυτό μας έλειπε!...

Ο Λεωνίδας κι η Καλλιόπη βηματίζουν...

ΓΙΩΡΓΟΣ
Και... τι να της πω;!...

ΚΑΛΛΙΟΠΗ
Πες πως ο πατέρας σου δεν ένιωθε καλά
και έπρεπε να φύγουμε αμέσως...
Θα σε περιμένουμε έξω...
(Σκουντά τον Λεωνίδα) Πάμε... (Βηματίζουν)

ΓΙΩΡΓΟΣ
Ναι, αλλά...

ΚΑΛΛΙΟΠΗ
Χωρίς δεύτερη κουβέντα!
(Έντονη οπτική επαφή)

Οι Λεωνίδας και Καλλιόπη προχωρούν κι αποχωρούν... Ο Γιώργος κάνει νόημα στο γκαρσόνι και του δίνει ένα (μεγάλο) φιλοδώρημα...

ΓΚΑΡΣΟΝΙ
Ευχαριστώ... Φεύγετε;!

ΓΙΩΡΓΟΣ
Ναι... μια ξαφνική αδιαθεσία... ο πατέρας μου...
(Το γκαρσόνι τον κοιτά με περιέργεια)
Τίποτε σοβαρό...

ΓΚΑΡΣΟΝΙ
Ω, λυπάμαι πολύ... Περαστικά του!...

ΓΙΩΡΓΟΣ
Να ’σαι καλά... Καληνύχτα...

ΓΚΑΡΣΟΝΙ
Καληνύχτα σας.

Το γκαρσόνι παίρνει το μπουκάλι με το νερό πάνω από το τραπέζι, ενώ νευματίζει σε ένα δεύτερο γκαρσόνι, που έρχεται για να μαζέψει/ τακτοποιήσει τις πετσέτες, το τασάκι... Ο Γιώργος παίρνει τα τσιγάρα του από το τραπέζι και τηλεφωνεί από το κινητό του, φεύγοντας...

ΓΙΩΡΓΟΣ
Έλα, Άντζι... Άκου: Εμείς φεύγουμε...
Έπαθε μια ξαφνική αδιαθεσία ο μπαμπάς...
... Το κεφάλι του, μωρέ... Όχι, ρε συ...
... Λοιπόν, σ’ αφήνω...
Όχι, όχι! Να μη με πάρεις εσύ τηλέφωνο...
Αν είναι θα σε πάρω εγώ, εντάξει; ... Έλα γεια.

Ο Γιώργος κλείνει το τηλέφωνό του κι αποχωρεί. Τα φώτα σβήνουν.

ΤΕΛΟΣ